Rosaline de Vries speelt dit seizoen voor het eerst bij Traxx.  Hoe beleefde zij haar eerste première?

Op 16 februari 2010 is het zover. Mijn eerste première bij Traxx. Spannend!

’s Middags vindt de eerste voorstelling plaats en ’s avonds de tweede. Bij elkaar zullen er ongeveer 200 mensen komen kijken naar ‘Kapot van jou’ in de Lawei in Drachten.

Die ochtend sta ik vroeg op. Nog even snel langs de huisarts. Ik voel me al een paar dagen niet zo fit. Gewapend met antibiotica, paracetamol, fruit en papieren zakdoeken gaan Catrien en ik op weg naar Drachten.

In Drachten aangekomen ligt de rode loper al uit bij de Lawei. Yeeh! Catrien en ik blijken de eersten te zijn van ons Traxx-team. Stiekem vast even gluren in de zaal waar we gaan spelen. Een mooie ruimte met een vlakke speelvloer met eraan vast een ruimte met heerlijke banken en stoelen, voor de ontvangst van ons publiek.

Als snel komen Rico en Lennart (medespelers) en ook Gijs (mede-traxxer) en Ailina (regisseuse).  Na het opbouwen en een kopje koffie kunnen we starten met een warming-up.

En langzaam transformeren we in Roy, Arwin en Mikkie, de personages uit ‘Kapot van jou’.

De spanning begint nu wel wat te komen in mijn buik. Het wordt steeds rumoeriger aan de andere kant van de zaal. Er is al veel publiek dat straks naar onze voorstelling gaat kijken…

Nog even energie happen en alle spanning eruit schreeuwen, dat is altijd het laatste wat we doen voor we starten en daar gaan we. Het publiek stroomt binnen.

Het publiek reageert, lacht en huilt om het stuk. Grappig is dat volwassenen vaak anders reageren op onze voorstellingen dan jongeren. Jongeren geven veel meer reacties tijdens de voorstelling. Ze lachen harder en geven commentaar op wat ze zien. Volwassenen zijn tijdens de voorstelling stiller maar geven na de tijd veel reacties aan ons wat ze er van vonden.

Voor ik het weet is de voorstelling voorbij en ontvangen we applaus.

Dan is het pauze en krijgen we bubbels zonder alcohol, helemaal in stijl met ‘Kapot van jou’.

Veel leuke reacties van het  publiek! Hierna gaan we door met de nabespreking. We vertellen en doen voor wat we tijdens onze nabespreking doen als we voor jongeren spelen.

Hopelijk gaan veel mensen die de voorstelling gezien hebben, de voorstelling boeken! Wij kunnen even uitrusten en even eten, maar gelukkig mogen we vanavond nog een keer.

Roos